Há­teigs­veg­ur 59

Verkefnið snerist um að sýna fram á hversu mikið væri hægt að lækka kolefnisspor venjulegs íslensks staðsteypts húss með því að velja efni út frá kolefnisspori þess samhliða hönnun og endurnýtingu byggingarefna í samanburði við viðmiðunarhús. Verkefnið var mikilvægt sýnidæmi um hvað væri hægt að gera nú þegar án aukins tilkostnaðar til að lækka kolefnisspor bygginga og losun frá byggingariðnaðinum. Verkefnið var lóð á vogarskálarnar við innleiðingu hringrásarhagkerfis í byggingariðnaði en það hafði í för með sér margþættan umhverfislegan ávinning. HMS hafði fylgst með og skráð ferlið og var það nú aðgengilegt á vefsíðu verkefnisins https://byggjumgraenniframtid.is/h59/. Þannig gátu þau sem áhuga höfðu skoðað þær áskoranir og þau tækifæri sem urðu til þegar notast var við þessar aðferðir. Við skoðuðum einnig takmörk byggingareglugerðarinnar hvað varðaði hringrás efna í byggingariðnaði og notkun endurnýttra efna í nýbyggingum. Samstarf fjölbreytts hóps aðila í verkefninu eins og verkkaupa, arkitekta, verkfræðinga, iðnaðarmanna og vísindamanna var samfélagslega mikilvægt þar sem þekkingin myndi sitja eftir hjá öllum þessum ólíku aðilum og þannig vonandi smitast milli verkefna innan byggingariðnaðarins.

Mannvirkjagerð eins og við þekktum hana var byggð á línulegum aðferðum þar sem efni og vörur voru framleidd með nýjum hráefnum, þar sem byggingar voru notaðar í ákveðinn tíma í ákveðnum tilgangi, rifnar og hráefnin urðuð eða endurnýtt. Með þessu verkefni vildum við greiða leiðina að endurnotkun byggingarefna í íslenskri mannvirkjagerð og færa þetta ferli smátt og smátt í átt að hringrásinni.