Viðhald bárujárns, fylgihluta og áfella

Burðarbiti - Hagnýtar leiðbeiningar í mannvirkjagerð

Viðhald bárujárns, fylgihluta og áfella

- Burðarbiti - Hagnýtar leiðbeiningar í mannvirkjagerð
Viðhald bárujárns, fylgihluta og áfella

Burðarbiti - Hagnýtar leiðbeiningar í mannvirkjagerð

Viðhald bárujárns, fylgihluta og áfella

- Burðarbiti - Hagnýtar leiðbeiningar í mannvirkjagerð

Yfirlit

Ábendingar/athugasemdir

Báru­járn/báru­stál

Bárujárn/bárustál er málmplata úr stáli sem mótuð er þannig að hún hefur bylgjulaga (báraða) lögun. Lögun plötunnar eykur stífleika, burðarþol og veðurþol plötunnar.

Báruformið kallast 18/76 sem þýðir að hæðin á bárunni er 18 mm og breidd hverrar báru er 76 mm.  Þykkt platna er ýmist 0,5 eða 0,6 mm og plötubreidd er alla jafna 1070 mm. Hægt er að fá  plötur sem eru ýmist húðaðar með alusínk (blanda af áli, sínki og kísli) eða með PVDF-húð. PVDF‑húð á bárustáli er verndandi yfirborðshúð úr flúorplastefninu polyvinylidene fluoride (PVDF). Efnið er borið á stálplötur til að lita plöturnar, auka endingarþol, veðurþol og útlitsgæði.

Á eldri húsum má einnig finna heitgalvaníseraðar bárujárnsplötur.

Bárujárnið er hægt að nota í klæðningar, á þök, loft og veggi og bæði innanhúss og utan, ýmist með PVDF-húð, málað eða án litar.

Mynd: Bárujárn með PVDF-húð

Báru­stál á Ís­landi

Notkun bárujárns sem útveggjaklæðningar er séríslensk byggingarhefð sem hefur þróast og hentar vel í íslenskri veðráttu.

Saga bárujárnsins er merk og samofin sögu mannvirkjagerða á Íslandi. Mjög víða í Reykjavík, bæjum og sveitum má finna ný og eldri mannvirki klædd með bárustáli. Nægir að nefna byggingar við Tjarnargötu í Reykjavík sem dæmi um framangreint.

Fjölmargt hefur verið skrifað um og gefið út um sögu mannvirkjagerðar á Íslandi. Þar á meðal er bókin Bárujárn, útgefin af Minjavernd. Þar er m.a. að finna þætti úr sögu bárujárnsins hérlendis.

Fylgi­hlut­ir og áfell­ur

Bárujárnsplata ein og sér dugar ekki til að mynda vatnsþétta skel utan um byggingar. Til þess þarf einnig ýmsa fylgihluti úr stáli.

Framleiðendur bjóða upp á staðlaða fylgihluti/áfellur ásamt sérsmíði.

Áfella er hlutur sem settur er utan á annan byggingarhluta ýmist vegna frágangs, verndar eða styrkingar.

Dæmi um staðlaða fylgihluti eru:

Kúlukjölur: Fylgihlutir festur ofan á samskeyti aðliggjandi þakflata til að styrkja brúnir þakflatanna, minnka hættu á skörpum kanti, bæta útlit og draga úr vatnsrennsli inn í samskeyti þakflata.

  • Skotrenna: Fylgihlutir sem myndar rás í þaki sem safnar og leiðir vatn frá innhornum þaks.
  • Sökkullisti: Fylgihlutir sem notaður er til að loka samskeytum t.d. veggjar og gólfs og hindra að vant eða raki berist inn í vegg eða undir klæðningu.

Önnur dæmi um staðlaða fylgihluti eru: U-skúffa, kantkjölur, festifjöður, gluggastykki, skiptilisti, dropalisti og vatnsbretti.

Um viðhald fylgihluta og áfella gilda sömu viðmið og við viðhald bárujárns. Um tiltekna heild er að ræða.

Mynd: Skotrennur og bárujárn

Ábyrgð á við­haldi

Á Íslandi ber eigandi mannvirkis almennt ábyrgð á viðhaldi þess og því að mannvirkið sé öruggt og uppfylli kröfur laga og reglugerða. Samkvæmt byggingarreglugerð, nr. 112/2012, ber eigandi ábyrgð á að við hönnun, byggingu og rekstur mannvirkis sé farið að kröfum laga um mannvirki, nr. 160/2010, og byggingarreglugerðar.

Í framkvæmd þýðir ofangreint að eigandi þarf meðal annars að:

  • sjá til þess að mannvirkinu sé viðhaldið,
  • tryggja að mannvirkið að hluta eða í heild valdi ekki hættu,
  • framkvæmi eða láti framkvæma nauðsynlegar viðgerðir,
  • fylgja fyrirmælum byggingaryfirvalda ef gallar eða hætta koma í ljós.

Fyrir fjölbýlishús gilda ákvæði laga, nr. 26/1994, um fjöleignarhús. Þar kemur fram að húsfélag eða sameigendur bera ábyrgð á viðhaldi sameignar, en hver eigandi ber ábyrgð á sínum séreignarhluta.

Minja­stofn­un Ís­lands

Á Íslandi gilda lög, nr. 80/2012, um  menningarminjar. Þar er kveðið á um að öll hús og mannvirki sem voru byggð árið 1923 eða fyrr séu friðuð. Óheimilt er að raska friðuðum húsum og mannvirkjum, spilla þeim eða breyta, rífa þau eða flytja úr stað nema með leyfi Minjastofnunar Íslands.

Eigendum húsa og mannvirkja sem ekki njóta friðunar en byggð voru 1940 eða fyrr, svo og forráðamönnum kirkna sem reistar voru 1940 eða fyrr, er skylt að leita álits hjá Minjastofnun Íslands með minnst sex vikna fyrirvara ef þeir hyggjast breyta þeim, flytja þau eða rífa.

Al­mennt við­hald, fyr­ir­byggj­andi að­gerð­ir og reglu­legt eft­ir­lit

Gunnatriði í öllu viðhaldi er almennt viðhald, fyrirbyggjandi aðgerðir og reglulegt eftirlit.

Al­mennt við­hald

Með almennu viðhaldi er fyrst og fremst átt við þrif og að halda bárustáli, fylgihlutum og áfellum hreinum. Mikilvægt að er að halda bárustálinu hreinu og og fjarlægja öll óhreinindi sem geta bundið raka og flýtt fyrir niðurbroti.

Hversu oft á að þrífa bárustál, fylgihluti og áfellur fer alltaf eftir staðsetningu byggingarinnar, veðri og notkun. Almenn viðmið eru:

  • Hreinsa skal rennur og skotrennur reglulega, helst tvisvar á ári (að vori og hausti), oftar ef mikið af trjám/rusli er í nærumhverfinu. Vatnssöfnun eykur líkur á tæringu og leka.
  • Þvo skal bárujárn að lágmarki einu sinni á ári, helst að vori eða snemmsumars, með mjúkum bursta til að fjarlægja salt og óhreinindi sem geta valdið tæringu. Óhreinindi halda raka að stálinu sem eykur hættu á tæringu.
  • Bárujárnsklædd hús við sjó, á vindasömum stöðum eða nærri umferðarþungum vegum þarf að þrífa að lágmarki tvisvar sinnum á ári.
  • Forðast skal háþrýstiþvott nema nauðsynlegt sé að fjarlægja flagnandi málningu.
  • Laga þarf strax rispur eða flagnaða málingu.

Fyr­ir­byggj­andi að­gerð­ir

Með fyrirbyggjandi aðgerðum (rakavörnum) er hægt að auka líftíma bárujárns, fylgihluta og áfella verulega og þar með minnka þörf á viðhaldi. Þar skipta tæringavarnir (ryðvarnir) mjög miklu máli. Almenn viðmið eru:

  • Skoða þarf festingar og tryggja að þær haldi.
  • Skoða þarf festingar, ef festing myndar dæld í bárujárnið þarf að tryggja að vant safnist ekki í dældina.
  • Tryggja þarf að vatn safnist ekki saman, t.d. á þaki.
  • Tryggja þarf að vatn geti ekki lekið um samskeyti.
  • Tryggja þarf að plötur séu heilar.
  • Sérstaka áherslu þarf að leggja á að verja þakbrúnir, samskeyta, mæni og horn og þar sem vindur getur komist undir bárujárnið.
  • Komi upp tæring (ryð) þarf að vinna það frá sem fyrst.
  • Halda skal gróðri, plöntum og jarðvegi frá bárujárni til að draga úr ryðmyndun.

Reglu­­legt eft­ir­lit

Með reglulegi eftirliti er átt við reglulega og vandaða ástandsskoðun. Mikilvægt er að kanna ástand bárujárns og fylgihluta/áfella að minnsta kosti árlega. Ef upp koma skemmdir þarf að laga þær sem fyrst.  Skoða þarf yfirborðið með tilliti til ryðmyndunar, flagnandi málningar og skemmda á samskeytum og festingum. Sé eftirlit framkvæmt að vori gefst eigendum tækifæri til að nýta sumarið til viðhalds.

Skoða þarf ástand:

  • Festinga (skrúfur, naglar, hnoð, kítti)
  • Málningar
  • Skotrenna, festiskrúfa og nagla og kanta og brúna (viðkvæm svæði).
  • Bárustálsplatna (tæring/ryð, flögnun máliningar, rispur, dældir, brot, göt eftir þynningarefni o.fl.)
  • Skörunar bárujárnsplatna
  • Samskeyta bárujárnsplatna við fylgihluti og áfellur
  • Áfella
  • Fylgihluta
  • Renna og niðurfalls
  • Lits (eru litabreytingar eða blettir á járni)
  • Þéttilista

Leita þarf að:

  • Tæringu/ryði
  • Rispum
  • Flagnaðri málningu
  • Merki um leka
  • Vatnssöfnun
  • Óhreinindum og uppsöfnun efna
  • Götum í bárujárni, fylgihlutum eða áfellum
  • Skekkju vegna vinds
  • Lyftingu í plötum
  • Litabreytingum eða blettum á járni
  • Lausum áfellum og fylgihlutum
  • Lausu bárujárni

Mynd: Bárujárn sem liggur undir skemmdum

Við­hald og við­gerð­ir á báru­járns­klædd­um hús­um

  • Ef galvanisering eða málning er farin að gefa sig þarf að hreinsa yfirborðið og mála það á ný.
  • Ryðbletti skal hreinsa sem fyrst með vírbursta, grunna og síðan mála yfir.
  • Laga þarf rispur í bárujárni sem fyrst, rispur auka líkur á tæringu og ryði.
  • Gæta þarf að því að þakrennur og niðurföll virki rétt svo vatn safnist ekki á eða við bárujárnið.
  • Skoða skal festingar reglulega og endurnýja ryðgaðar eða skemmdar festingar.
  • Herða þarf lausa nagla eða skrúfur.
  • Skipta þarf um bárujárnsplötu ef hún er ryðguð í gegn.
  • Endurmála þarf bárujárnsklædd hús á nokkurra ára fresti. Sé mannvirki við sjó ætti að huga að endurmálun á 5-10 ára fresti. Sé mannvirkið í skjóli ætti að huga að endurmálun á 10-15 ára fresti. Tæring er hraðari í rökum og seltumiklum aðstæðum.
  • Skrúfur í bárujárni eru aðeins notaðar þegar naglar halda ekki lengur. Þá skal alltaf skrúfa í hábáru í þaki, ekki lágbáru.
  • Ef aðeins lítill hluti bárujárns er skemmdur er hægt að skipta út þeim hluta í stað þess að endurnýja allt járnið.
  • Mikilvægt er að bregðast við sem fyrst sé yfirborðshúð farin að skemmast, tæring (ryð) er helsti skaðvaldur bárujárns.
  • Mikilvægt er að nota réttan saum við viðgerðir á eldri bárujárnshúsum til að forðast galvaníska tæringu og varðveita upprunalegt útlit.
  • Allur saumur utanhúss skal vera heitgalvanhúðaður eða úr ryðfríu stáli, eftir því sem við á.
  • Á eldri bárujárnshúsum er yfirleitt mælt með kónískum bátasaum eða kambsaum með demantshaus.
  • Á þökum skal nota bátasaum aðeins ef hægt er að hnykkja honum; annars er kambsaumur heppilegri.
  • Forðast skal ryðfríar skrúfur með gúmmípakkningu í bárujárn vegna útlits og hættu á skemmdum.
  • Forðast skal ryðfrían áfellusaum í slétt blikk eða zink þar sem hann getur valdið tæringu við naglagöt.

Mynd: Tæring (ryð) í niðurfalli

Mál­un á báru­járni

  • Mælt er með að mála bárujárn fljótlega eftir uppsetningu í stað þess að láta það veðrast.
  • Fita og olía skulu fjarlægð með hreinsiefni, vatni og bursta.
  • Hafi bárujárnið veðrast þarf að þvo það vel áður en málað er.
  • Yfirborðið verður að vera þurrt fyrir grunnun.
  • Hafi bárujárn veðrast lengur en 3 ár er ráðlagt að nota ætigrunn til að tryggja góða viðloðun.
  • Línolíumálning er oft talin besti kosturinn þar sem hún veðrast jafnt og flagnar síður en margar aðrar málningartegundir.

Mynd: Flögnuð málning á bárujárnsplötu

Út­skifti á báru­járns­plötu

  • Bárustálsplötur skulu skarast nægjanlega. Skörun þarf að tryggja vatnsþéttleika og koma í veg fyrir að vindur þrýsti vatni undir plötuna. Að lágmarki á ein og hálf bára í plötu að liggja á einni og hálfri báru í aðliggjandi plötu.
  • Plötur þurfa að liggja þétt og rétt með tilliti til ríkjandi vindáttar.
  • Því lengri sem bárujárnsplatan er því meiri hitaþensla og þar með meiri áraun á festingar (skrúfur losna, lekar við samskeyti og aflögun og sprungur í festingum). Án sértækra ráðstafana er gott að miða við að hámarkslengd platna sé 6-8 metrar.
  • Nota þarf réttar festingar, t.d. saum eða skrúfur með þéttihring (gúmmí).
  • Festa á plötuna á réttum stöðum eftir kerfi. Festa á þakplötu með festingu í hábáru. Veggplötur má ýmist festa í há- eða lágbáru. Gott viðmið er að setja festingu í aðra hverja báru.
  • Varast skal að festa plötuna þannig að dæld komi í hana eftir festinguna. Vatn getur safnast í dældina og aukið líkur á tæringu.
  • Bárustál þenst út og dregst saman eftir hitastigi. Forðast skal stífa festingu sem veldur spennu. Einnig ber að varast að platan sé laus í festingunni.
  • Nota þarf þéttiefni eða þéttilista þar sem við á.
  • Undirlegg þarf að vera slétt og rétt stillt.
  • Undirliggjandi lektur þurfa að vera rétt settar upp með réttu bili.
  • Skera þarf plötu rétt (forðast skal skemmdir á húð) og verja þarf skurðarbrúnir.
  • Ekki á að skilja eftir málmflísar eftir skurð eða bor. Flísar geta valdið tæringu eða skurði á þakdúk.
  • Samræma þarf uppsetningu við fylgihluti og áfellur. Ósamræmi og rangur frágangur er algeng orsök leka.
  • Sé þakhalli undir 14 gráðum skal ekki nota bárujárn. Sé hallinn 14 gráður eða minni er hreyfing vatns ónóg með tilheyrandi hættu á tæringu og leka.

Mynd: Festingar settar í aðra hverja hábáru

Loka­orð

Viðhald bárustáls og fylgihluta þess er lykilatriði til að tryggja endingu, virkni og öryggi bygginga. Bárustál er endingargott efni, en það er jafnframt viðkvæmt fyrir veðrun og tæringu ef yfirborðsvörn og frágangur er ekki viðhaldið reglulega. Sérstaklega gegna fylgihlutir, svo sem festingar, samskeyti, skotrennur og kantar, mikilvægu hlutverki þar sem þar safnast oft raki og þar hefjast skemmdir fyrst.

Samkvæmt byggingarreglugerð nr. 112/2012 ber eigendum og ábyrgðaraðilum að halda byggingarhlutum í því ástandi að þeir uppfylli áfram kröfur um öryggi, þéttleika og endingu. Þetta á beint við um þak- og veggklæðningar úr bárustáli, þar sem skortur á viðhaldi getur leitt til ryðmyndunar, leka og umfangsmeiri skemmda á mannvirkinu.

Með reglulegu eftirliti, hreinsun, viðgerð yfirborðs og endurnýjun verndarhúða má verja bæði stálið og tengda byggingarhluta, lengja líftíma mannvirkja og draga úr kostnaði við viðgerðir til lengri tíma. Gott viðhald stuðlar einnig að bættri orkunýtingu og öruggari húsum.

Heim­ild­ir og mynd­ir